Welkom Posts 2010  

Posts 2010

Engels als tweede taal in Vlaanderen
16 oktober 2010


Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet (sp.a) wil in de Vlaamse scholen het Frans als tweede taal vervangen door het Engels. Op veel bijval kon zijn voorstel nog niet rekenen. Tenzij misschien van Bruno De Wever (broer van NV-A-voorzitter Bart), die op vrijdag 15 oktober voorstelde het Engels als werktaal in te voeren voor de Belgische federale politiek. Volgens hem kan het Engels, als gemeenschappelijke taal, de gemeenschappelijke 'polis' creëren die vandaag zover zoek is in dit land. Er zijn inderdaad geen gemeenschappelijke media meer en geen overkoepelende partijen.

Ik geef toe, het idee werkte me aanvankelijk vooral op de lachspieren. In mijn job vergader ik met Frans-, Duits- en Nederlandstaligen geregeld in het Engels. Ik kan me dus wel iets voorstellen bij een Belgisch parlement waar in het Engels zou worden gedebatteerd. Flarden dialoog uit 'Allo Allo flitsen me nu spontaan door het hoofd. Het gebruik en misbruik van het Engels zou de omgang tussen onze politici vast veel leuker en (nog) kleurrijker maken. Het zou de Frans- en Nederlandstalige inwoners van dit land bovendien ontslaan van de plicht elkaars 'zoeaventaal' te gaan leren. En ten slotte zou het de buitenlandse 'België-watchers' (als die er al zijn) helpen wanstaltige Belgische constructies als de BHV-knoop en het consumptiefederalisme netjes en objectief te ontrafelen voor hun lezers, luisteraars en kijkers.

Het voorstel van Bruno De Wever heeft dus onmiskenbare merites. Maar voor het Engels zelf is het een nieuwe kleine stap in een onttakelingsproces dat al vele decennia aan de gang is. Daar schreef ik eerder al een artikel over (Who is afraid of English?). Ik studeerde Engels en als (Nederlandstalige) copywriter schrijf ik zelf geregeld in die taal. Ik durf niet te beweren dat ik het Engels tot in de perfectie beheers, maar ik merk wel dat bij de meeste van mijn landgenoten - jong en oud - de kennis van die taal veel te wensen overlaat. En dat is jammer.

Het is een wat ongewone gedachte, maar wie het Engels gebruikt als gesproken of geschreven communicatie-instrument, is automatisch mee betroken bij de verdere ontwikkeling van die taal. Als wij toestaan dat in onze scholen, universiteiten, bedrijven en overheidsdiensten krakkemikkig Engels wordt gebruikt, staan wij niet alleen toe dat er slecht en inefficiënt wordt gecommuniceerd, maar ook dat het Engels als universeel communicatiemiddel wordt beschadigd en dus minder doeltreffend wordt gemaakt. Wie zich 'bedient' van een taal, moet ook helpen ze in vorm te houden.

Vandaag is het Engels de meest gebruikte taal ter wereld. Kunstenaars, zakenlui, politici en iedereen die over de lands- en cultuurgrenzen heen communiceert, hebben er dus belang bij dat hun communicatie-instrument optimaal blijft functioneren. In tegenstelling tot wat zo vaak wordt beweerd, is het ontzettend moeilijk om die taal echt vloeiend en foutloos te leren spreken en schrijven. Daarom verdient het voorstel van Pascal Smet wel degelijk serieus genomen te worden. Als wij zo helder mogelijk over allerlei grenzen heen willen blijven communiceren, is een meer doorgedreven onderwijs van het Engels noodzakelijk. Naast het Frans als het kan en voor wie het kan. Vóór het Frans als het moet.

Philip

La Catena d'Adone
29september 2010

Enkele beelden uit een fotoreportage voor het muziekcentrum De Bijloke in Gent. De muzikanten van Scherzi Musicali repeteren voor een semi-scenische uitvoering van La Catena d'Adone, een opera van Domenico Mazzocchi, een Romeinse tijdgenoot van Claudio Monteverdi. Heerlijke muziek met aanstekelijk enthousiasme gebracht door een jong ensemble.